Toen ik net met bloggen begon, vond ik dat de outfits en items die ik op mijn blog liet zien allemaal fair of tweedehands moesten zijn. Een outfitpost kon alleen als alles wat ik droeg aan die eisen voldeed. Inmiddels vind ik dat onzin.

Opmaken
Het zou natuurlijk compleet van de zotte zijn om de kledingstukken en accessoires die ik kocht vóór ik op eerlijk en duurzaam overstapte niet meer te waarderen. Omdat deze items waarschijnlijk niet onder fraaie omstandigheden gemaakt zijn, is het des te belangrijker om ze optimaal te benutten. Dan zijn ze tenminste nog in één opzicht duurzaam. Daarom wil ik jullie drie stukken laten zien die ik enorm koester, ondanks of dus juist dankzij hun onverantwoorde herkomst.

Ketting
Gekocht bij: 
Primark
Top omdat: hij door zijn vele kleurtjes overal bijpast. En hij hij is ideaal om een basic (fair) look mee af te maken.
Extra bijzonder:  ik krijg heel vaak de vraag waar deze vandaan komt. Dat voelt even als een biechtmomentje, maar levert vaak juist ook toffe gesprekken op over de keuzes die ik nu maak.
Weetje: Op de voorkant zitten strasssteentjes die ik héél lelijk vind. Daarom draag ik de ketting altijd achterstevoren.

Schoenen
Gekocht bij: 
Van Haren
Top omdat: geel. Punt.
Extra bijzonder: dankzij deze schoenen hebben we nu gele gordijnen. Ze liggen vaak op ons vloerkleed en dat ziet er heel vrolijk uit. Toen ik in de gordijnenwinkel stond met deze schoenen aan, viel me op dat er gordijnen hingen in precies die kleur. Ik wist dus meteen dat dat een goede match was.
Weetje: ik vond ze meteen geweldig, maar eigenlijk zaten ze nooit zo lekker door een hard randje bij de hiel. Ik heb ze nu jaren en deze zomer heb ik ze eindelijk goed ingelopen. Ik draag ze nu heel veel, de neuzen beginnen zelfs al een beetje te slijten, snik. Extra geheugensteuntje om in de toekomst altijd voor kwaliteit te gaan!

Rok
Gekocht bij: 
zelfgemaakt! Misschien denk je nu: Huh, dan is deze toch ‘fair’ gemaakt? Of heb jij een bijbaan in een sweatshop? Maar het is belangrijk om je te realiseren dat de eerlijkheid van kleding niet bij het naaiwerk begint. De stof en fournituren zijn ook door mensenhanden gemaakt en gezien de prijs die ik er op de markt voor betaalde ga ik daar niet van het beste uit. 
Top omdat:
het het allereerste kledingstuk is dat ik zelf maakte. 
Extra bijzonder:
 naailessen hebben me zoveel geleerd. Niet alleen hoe ik een patroon overneem en een naaimachine bedien, maar vooral hoeveel werk het is om iets moois te maken. Daardoor besef ik extra dat kleding maken voor de prijs waarvoor het bij de ‘gewone’ winkelketens hangt gewoon niet kán. Ook al zijn de kledingarbeiders miljoen keer handiger dan ik. 
Weetje:
de rok is te groot, haha. Ik heb me voorgenomen ‘m voor de herfst losbarst in te nemen, anders zou het echt zonde zijn. Ik wil deze met trots kunnen dragen!