Zo ouders, zo dochter

Ik moet niet doen alsof ik het wiel constant maar zelf zit uit te vinden. Natuurlijk raak ik in het langzaam verduurzamen van mijn leven geïnspireerd door andere bloggers (een paar van mijn favorieten vind je hier en hier), maar eigenlijk zit er nog een minder opvallende maar niet minder belangrijke inspiratiebron achter: mijn ouders. Mijn ouders zijn niet per se uitgesproken voorvechters van duurzaamheid. Maar uit de keuzes die ze maken, blijkt wel dat ze zich er erg van bewust zijn dat je niet alles cadeau krijgt van de wereld. Verspilling is gewoonweg zonde, voor je aarde en je portemonnee. Dus doe je het licht uit als je een kamer verlaat, doe je de deur achter je dicht en zet je de verwarming laag als je er niet bent. Vandaag een ode aan de duurzame invloed van mijn ouders.

  • Verpakkingen hergebruiken
    Van broodzakken tot boterbakjes, alles wordt uitgeschud of afgewassen en weer opnieuw gebruikt. Om restjes in te bewaren, brood in mee te nemen of als afvalzakje in de prullenbak. Boter gebruik ik nauwelijks, maar glazen potten spaar ik nu op voor eigen jam, pickles en chutney en onvermijdelijke plastic zakjes mogen bij mij de prullenbak in om als afvalzak te dienen.
  • Tasjes mee
    Mijn ouders kopen het grootste deel van hun boodschappen op de markt en dan gaan er altijd eigen linnen tasjes mee, die vervolgens rechtstreeks de fietstassen in gaan. Groenten en fruit kopen ze dus bijna volledig verpakkingsvrij, een sporadisch kartonnen aardbeiendoosje daargelaten. Ook de eierdoos wordt gewoon opnieuw gevuld bij de kaasboer.
  • En je broodtrommel
    Ook zo’n basic die niet mocht ontbreken bij ons thuis. Inmiddels doe ik daar weer vrolijk aan mee met mijn herbruikbare broodzak van Keap Leaf. Hier kun je lezen welke spullen mijn dagelijks leven meer afvalvrij maken.
  • Seizoenseten
    Frambozen in december, die kwamen er bij ons niet in. Die zijn gewoon het lekkerst in de zomer, daar horen ze thuis. Als je je inkopen op de markt doet, krijg je sowieso al meer gevoel voor wat bij het seizoen hoort dan in de supermarkt. Ik ben bezig mijn kennis hierover weer wat meer te vergroten, want als stadsmens is het die helaas niet vanzelfsprekend.
  • Papier hergebruiken
    Aan één kant beprinte vellen gaan bij mijn ouders gewoon weer opnieuw de printer in, als het even kan. Ik heb ook mijn hele jeugd getekend op restpapier van hun werk. Helemaal niks mis mee, één witte kant is echt voldoende voor een nieuw kunstwerk. Ik had ook nogal een hoge productiesnelheid, dus anders waren de tekenblokken niet aan te slepen geweest. Boodschappenlijstjes kunnen prima op oude enveloppen gemaakt worden en zelfs de blaadjes van de scheurkalander worden door mijn moeder in stukjes geknipt en gebruikt als notitieblaadje bij de telefoon. Hier kan ik wel weer meer op gaan letten, al heb ik dan geen scheurkalender.
  • Inpakpapier bewaren
    Lintjes, mooi papier, tijdens verjaardagen werd alles netjes verzameld en wat bruikbaar was bewaard in de cadeaukast, die streng verboden was voor nieuwsgierige kinderogen. Ik ben hier nu weer opnieuw mee begonnen en gebruik nu ook steeds vaker ander restpapier, bijvoorbeeld ongebruikte pagina’s van de Allerhande met mooie foto’s om iets in te pakken. Ziet er hartstikke gezellig uit.
  • Potten leegmaken
    Bij ons werd de jam- of pindakaaspot gewoon brandschoon opgeleverd. Met een in stukjes gesneden boterham kregen we de laatste restjes er nog uit. Tandpastatubes kun je openknippen aan de bovenkant, dan kun je er nog prima een paar poetsbeurten mee door. Met behulp van de flessenlikker ging ook geen restje ketchup verloren. Ik moet ook zo’n ding hebben!
  • Knutselmateriaal
    Kurken, doppen, het werd allemaal opgespaard als knutselmateriaal en deels naar de basisschool gebracht met hetzelfde doel. Op dit moment ben ik niet zo vaak creatief met kurk, maar dit is iets wat ik zeker weer zou invoeren als ik kinderen heb.
  • Kleding dragen tot het vies is
    Tuurlijk, mijn ouders trekken ook wel iets speciaal aan voor een gelegenheid. Maar voor gewone dagen dragen ze hun kleding gewoon tot het in de was moet. Dit probeer ik ook meer en meer te doen, want het spaart zooi, was en daarmee water en energie.
  • Kwaliteit boven kwantiteit
    Mijn ouders investeren graag in iets goeds dat lang mee gaat. Dat heb ik als puber best wel irritant gevonden, ik wilde gewoon mijn kamer verven in plaats van dat eeuwige behang. Ook snapte ik niet zo goed waarom ze zo weinig aan hun interieur veranderden. Nu begrijp ik dat veel beter: mijn ouders maken doordachte keuzes voor hun aankopen, kiezen voor kwaliteit en zijn daar dan gewoon héél lang tevreden mee. Dat is precies de mentaliteit die ik mezelf nu op kledinggebied probeer eigen te maken. Ik denk dat ik iets ongeduriger ben dan mijn ouders en wat liever met meubels sleep, maar investeren in iets goeds wil ik zeker vasthouden. 

Als kind vond ik al deze dingen doodnormaal, maar in de puberteit werden sommige gewoontes van mijn ouders totaal ‘oncool’ in mijn ogen. Hoort er een beetje bij natuurlijk. Inmiddels heb ik veel van hun goede gewoontes weer in ere hersteld en ben ik weer met andere dingen bezig waar zij op hun beurt iets van opsteken. Mocht ik ooit kinderen krijgen, dan zou het me niet verbazen als dit scenario zich herhaalt. Dat ze op een gegeven moment gek worden van hun verantwoorde moeder (ik vrees voor hen dat mijn keuzes alleen nog maar bewuster gaan worden de komende tijd, haha). Maar ik hoop dat ze, als ze uit hun puberjaren kruipen, toch wel het een en ander zullen waarderen van waar ik mee bezig ben. We zullen zien.

  1. Dit vraagt natuurlijk om een reactie van je moeder. Het leukste is dat jij mij ook weer inspireert.

  2. Grappig, bij mij was het net precies hetzelfde! En nu neemt mijn moeder soms oude gewoontes terug op door mij 😀

  3. En déze moeder moet ook even reageren…. veel dingen die je noemt ben ik aan het herinvoeren: ooit door gebrek aan tijd/geduld/gemakzuchtigheid verdwenen uit mijn systeem, maar (mede) geïnspireerd door jouw motiverende en vrolijkmakende blogs groeit mijn bewustzijn dat het roer weer òm kan.

    1. Wat leuk om te horen. Ik denk dat er altijd periodes zijn dat dit soort dingen makkelijker en consequenter te doen zijn, daarom probeer ik ze nu ter voorbereiding al goed in mijn systeem te krijgen.

  4. En dat is precies wat ik mijn kinderen wil meegeven! Door voor te leven heb je zoveel invloed op je hen, zoals mijn ouders op mij hadden en hebben. Als ik zie hoeveel ik op mijn moeder lijk (en dat is meer dan ik vaak wil toegeven!) dan ben ik me nog meer bewust van de rol die ouders spelen in de ontwikkeling van de visie van kinderen. Aaaamen 🙂

    1. Ik denk dat je helemaa gelijk hebt, Zelfs als het misschien ‘even weg’ is of ze dingen anders aanpakken, heb je echt een enorm invloed op je kinderen. Des te meer reden om ze bewustheid mee te geven, ik weet zeker dat jij dat op een prachtige manier doet.

  5. Een flessenlikker! Die hadden wij ook altijd thuis bij mijn ouders. Altijd vechten wie het yoghurt pak mocht ‘uitlikken’ haha.

  6. Zoooo enorm herkenbaar! Als puber idd heel oncool, maar op een of andere manier neem je het toch over. Nu mijn ouders er allebei niet meer zijn, blijken deze levenslessen nog waardevoller voor mij. Ik knip vol trots mn tandpastatube open. Tot ergernis van mijn puberdochter.

  7. Ik merk ook dat ik steeds meer op mijn ouders lijk. Vroeger ergerde ik me enorm aan hun ‘zuinig’ gedrag. Waarom gingen wij nooit eens ver op vakantie? Waarom moesten mijn zus en ik de was buiten ophangen terwijl we een droogkast hadden? En aten we voortdurend dezelfde sla en boontjes uit de tuin? – Er was echt wel meer variatie, maar toen leek het toch alsof er enkel sla en boontjes op ons bord kwamen 🙂

    Wat ik wél anders doe dan mijn ouders: de auto vaker aan de kant laten. Mijn ouders zijn van de generatie “mijn auto, mijn vrijheid” en papa gebruikt zijn auto zelfs voor de kortste afstanden. De trein of bus neemt hij nooit. Wij doen dat wel met de kinderen, om hen aan te tonen dat er alternatieven zijn, maar vooral toch ook voor ons eigen gemak. Geen files, niet zoeken naar parkeerplaatsen en de kinderen kunnen zichzelf beter entertainen op de fiets of de trein dan in de auto!

    Wat het knutselmateriaal betreft: ook voor ik kinderen had, verzamelde ik die voor de plaatselijke school of voor een vriendin die knutselworkshops geeft. Misschien ken je ook wel iemand die je ermee kan verder helpen?

    Veel succes nog!

    1. Wat mooi dat je de dingen die je meekreeg van je ouders weer doorgeeft aan je kinderen, met je eigen toevoegingen erbij. Ik heb op dit moment niet veel ruimte om spullen te sparen die ik zelf niet gebruik (ik woon in een studentenkamer) maar in de toekomst kan ik dat zeker doen, goed idee!

  8. wat tof! Grappig hè inderdaad hoe we niet beseffen dat we dit meekrijgen van onze ouders, tot je er opnieuw over gaat nadenken en ineens denkt: hé! Dat ken ik ergens van:) veel van deze puntjes deden wij vroeger thuis ook, heel herkenbaar!

  9. ZO herkenbaar. Mijn vader is heel groen en ik vond dat altijd zo suf. Waarom kon hij nou niet eens normaal doen, dacht ik. Zo heeft hij een hele grote moestuin waar altijd groenten vandaan kwam. Maar die groente was gek want het was niet zo mooi als in de winkel haha. Oh zo oppervlakkig als ik dit teruglees maarja zo zag ik dat toen echt. Terwijl ik nu om zijn hulp vraag als ik weer eens wat moet planten. Heel veel van je lijstje herken ik ook: lampen uit, kleren pas in de was als het vies is en seizoenseten. Thanks voor weer een inspirerend artikel Hermien!

  10. Erg herkenbaar! Vooral de potjes hergebruiken.. Ik snapte dat ‘vroeger’ écht niet! Maar tegenwoordig gooi ik verpakking zelden weg, want ja: wie weet kan ik het nog gebruiken!

    1. En komen ze wel nog een beetje op? Ik woon klein dus móet wel schiften (en probeer er ook gewoon minder van in huis te krijgen), maar ik kan me de spaardrang voorstellen.

  11. Wat leuk dat je dat eigenlijk gewoon met de paplepel binnenkreeg! Ik hoop stiekem ook dat mijn kindjes het allemaal normaal gaan/blijven vinden en die soms gekke groene gewoontes van ons gewoon overnemen. Hoewel er hier in huis nog wel veel niet loopt zoals mijn groene ikje het had gewild, er is dus nog ruim plaats voor verbetering door de volgende generatie. ?

    1. Ach, perfect hoeft ook helemaal niet. WIe weet wat voor geweldige technologische ontwikkelingen we nog gaan meemaken die heel veel waar we nu mee worstelen de normaalste zaak van de wereld gaan maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.