Mijn favoriete spullen

Hoewel ik graag nadenk en schrijf over het minderen in spullen ben ik zeker geen van materialisme losgezongen verlichte geest. Ik kan juist enorm genieten van de fijne spullen die ik heb. Daarom neem ik jullie vandaag mee op een kleine toer langs mijn meest favoriete bezittingen. Grappig genoeg zijn het allemaal familiestukken of dingen die  al mijn hele leven meegaan. In die zin gaan ze juist weer heel goed samen met minimalisme: dat draait immers niet om het hebben van zo min mogelijk spullen, maar om het bezitten van datgene waar je echt plezier aan beleeft.

Kastje

Dit kastje is de nieuwste aanwinst in ons huis. Nu onze servieskast, maar ooit stond het bij opa thuis en misschien zelfs bij zijn moeder. We hebben een keuken met niet heel veel bergruimte, dus het was al snel duidelijk dat ons servies in een aparte kast moest komen. Van een servieskast in de gemiddelde woonwinkel werd ik echt niet blij. Allemaal van die landelijke gevaartes of juist mega-strak, niet echt iets voor ons. Toen ik bij mijn ouders was, viel mijn oog op deze schoonheid, die bij gebrek aan een beter functie dienstdeed als spelletjeskast boven. De spellen hebben moeten verhuizen, want nu staat de kast te pronken in onze keuken. Hij ruikt zelfs nog lekker oud van binnen, hmm.

Tekening

Deze tekening maakte mijn tante van mij, een paar dagen na mijn geboorte. Er zijn er twee van, de andere hangt bij mijn ouders, tussen de tekeningen die van mijn broers gemaakt zijn. Dit is zo’n gevalletje: mee bij brand. Gelukkig is ‘ie lekker handzaam.

Poppenkastje

Nog een kastje en weer te danken aan opa. Hij maakte deze poppenkledingkast zelf voor mijn moeder en tante en tot voor kort zaten de door oma gehaakte poppenkleertjes er nog in. Dit kastje moest en zou meeverhuizen van mijn oude slaapkamer bij mijn ouders. Toen ik 11 was hebben mijn ouders het hele huis verbouwd en tijdens de housewarming gaven mijn broers en ik iedereen een rondleiding. Nadat hij het hele huis had bewonderd, zei opa tegen mij: ‘Weet je wat ik het mooiste vind? Dat dat kastje nog steeds op jouw kamer staat.’ Je begrijpt dat ik toen besloot om het nóóit meer weg te doen. Nu staat het bij ons in de gang en gooien we onze sleutels en zonnebrillen erop, maar wie weet is het ooit weer speelgoed voor een nieuwe generatie.

Foto


Dit is mijn oma. Ik heb haar nooit gekend, maar ben wel naar haar genoemd. Het lijstje werd weer door haar vader, mijn overgrootvader, gesmeed. Hij was koperslager. Ik kreeg het lijstje met deze foto erin bij mijn geboorte van mijn opa. Door deze foto heb ik het gevoel heb dat ik haar toch een beetje ken. Ik heb ook nog een mooie foto van haar als meisje van een jaar of 9, maar deze vind ik toch het meest bijzonder, omdat ze zo lief en vrolijk kijkt.

Knuffel

Ik ben vast niet die enige die zijn oudste en liefste knuffel mooi niet wegdoet. Konijn mocht altijd in bed (de andere knuffels moesten netjes afwisselen) en ik haatte het als hij in de was moest. Met zijn ene tuinbroek waar de gaten in vallen is hij bovendien mijn minimalisme-goeroe. Ook in ons nieuwe huis heeft Konijn een plekje in de slaapkamer gekregen.

Ik vond het nog best moeilijk om een selectie voor deze post te maken eigenlijk. Misschien toch maar een deel twee?

  1. Wat een mooie foto’s van jouw bijzondere spullen. Ik kan me voorstellen dat je daar erg blij mee bent! Die foto van je oma is ook echt uniek, het koesteren zeker waard.

    Een paar van mijn lievelingsdingen zijn ook kastjes. Die heeft mijn vader ooit zelf in elkaar getimmerd nog lang voordat ik er was en op de zijkant hebben we later nog parkeervakken voor onze lego-steden getekend 😀

    Als er een deel twee komt, ben ik er weer als de kippen bij, maar ik zal het je vergeven als je er gewoon lekker zelf van gaat genieten 😉

    1. Mooi hoe meubels zoveel verschillende functies kunnen hebben door het leven heen!

  2. Toen ik de titel van dit artikel in mijn RSS-feed zag verschijnen, moet ik eerlijk zeggen dat ik dacht: oh, weer zo’n “favorites” artikel. Maar wow, wat een toffe twist geef je eraan! Wat is het bijzonder om te lezen over de spullen die zoveel voor jou betekenen. Meteen duizend keer leuker, en je schrijft het zo fijn op allemaal. Inderdaad, ik herken veel! Ik heb nog altijd mijn eerste knuffel (inclusief gatentuinbroek, haha) bewaard. Die tekening van jou door je tante vind ik ook echt prachtig, heel erg tof.

    PS. die foto met die poes bij het kastje OMG ik lachte zo hard om z’n hoofd daar xD

    1. Haha, knuffels met gatenbroeken zijn de beste! Wat grappig dat het stuk je zo verraste, ik had helemaal niet door dat het op zo’n standaardstuk lijkt te duiden, haha. Ik voel me wel vereerd dat je toch durfde door te klikken.

  3. Dat kastje is gaaf! En wat een bijzondere tekening en foto. Ik kan me voorstellen dat die je heel dierbaar zijn. Mijn knuffel van vroeger heb ik ook nog netjes opgeborgen ergens liggen. Hoe oud en verkleurd hij ook is, die gooi ik nooit weg! 🙂

    1. Bijzonder hoe knuffels echt bij bijna iedereen zo’n belangrijke factor vormen he? Wij vierden vroeger op vakantie zelfs altijd de verjaardag van de knuffels. Maakten we hele verjaarsmutsen voor ze.

  4. Wat ontzettend leuk om zo een inkijkje te krijgen! En heerlijk dit ook: “Hij ruikt zelfs nog lekker oud van binnen, hmm.”. Ik heb meteen een voorstelling van de geur :). Uiteindelijk denk ik trouwens dat minimaliseren niet persé gaat om het hebben van zo min mogelijk spullen. Het gaat er meer om dat je de spullen die je hebt van waarde vindt en koestert. Wat dat betreft past dit er juist heel goed bij!

    1. Dankje! Dat is inderdaad hoe ik het ook zie. Wegdoen om het wegdoen, daar geloof ik niet zo in.

  5. Die spullen verdienen terecht de titel ‘favoriet’! Wij hebben hier ook heel wat dingen staan die al een paar generaties meegaan. Heerlijk, vind ik dat, om tegen mijn kindjes te kunnen zeggen dat dat bv de kast van moeke-met-de-witte-haren was.

    1. Lijkt me inderdaad mooi om dat mee te geven aan een nieuwe generatie. En straks misschien écht door te geven.

  6. Mooi stuk Hermien! Ik ben het met je eens dat sommige spullen zonde zijn om weg te doen. Jij hebt daar een mooie collectie van laten zien 🙂 Ik heb thuis ook meubels staan die van familie komen, daar wordt ik ook erg blij van! En mijn knuffel gaat ook zeker de deur niet uit, die hoort gewoon een beetje bij mij O:)

    Helaas is het wel zo dat veel mensen alleen maar heel veel spullen hebben zonder daar echt een band mee te hebben. Zodra er een nieuwe mode is gaat alles het huis uit en komt het zelfde in een net wat andere kleur of een net wat andere materiaal het huis weer binnen… zonde..

    1. Heb je helemaal gelijk in! Minderen en opruimen gaat voor mij dan ook niet (meer) zonder een rem op het kopen van nieuwe spullen. Anders is het helemaal voor niks geweest. Geeft bovendien meer ruimte om te genieten van echt fijne dingen zoals voor mij de spullen hierboven zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.